Ο Σταύρος Γράφει Για Την Καθημερινή Χρήση Των Φακών.

Γεια σας!

Φακούς έβαλα για τον κερατόκωνο πέρυσι τον Ιούνιο, και μπορώ να πω ότι είμαι πολύ ευτυχής, αφού έχω τουλάχιστον 9 δέκατα στο κάθε μάτι, εκτός από τις περιπτώσεις που αναφέρω παρακάτω.

Δεν ξέρω αν λέγονται σκληροί ή ημίσκληροι. Είναι αυτοί που είναι αρκετά πιο μικροί από τους μαλακούς, και μοιάζουν να είναι εντελώς άκαμπτοι, αν και για να πω την αλήθεια δεν δοκίμασα να τους κάμψω! Κόστισαν 200 ευρώ ο ένας, και δεν έχω ιδέα τι μάρκα είναι, αν υπάρχουν πολλές μάρκες κλπ. Υποθέτω πως ο κάθε οπτικός έχει έναν προμηθευτή, και δεν σου δίνει επιλογές, αλλά δεν ξέρω κάτι στα σίγουρα. Το ΙΚΑ κάλυψε 90κάτι ευρώ συνολικά, με συνταγή από γιατρό ΙΚΑ, με την προϋπόθεση όμως ότι το άθροισμα μυωπίας και αστιγματισμού στο κάθε μάτι να είναι πάνω από 6, ή κάτι τέτοιο, αλλιώς δεν δικαιολογεί φακούς επαφής.

Όταν είχα πάει για την πρώτη εφαρμογή, ο οπτικός μου είχε πει για τους φακούς με το μαλακό περίβλημα, και μου είχαν φανεί σαν πολύ καλή ιδέα, μέχρι να μου πει ότι κάνουν 400 ευρώ ο ένας...

Για υγρό χρησιμοποιώ το Boston, αυτό που δίνει ο οπτικός δηλαδή. Αν και το είχα σκοπό, δεν έχω δοκιμάσει κάτι άλλο, γιατί από τότε που έγινα πιο προσεκτικός στο καθάρισμα των φακών. τα προβλήματα μου μειώθηκαν. Το υγρό παίζει από 10 σε 12 ευρώ, ανάλογα με το αν θα μου κόψει απόδειξη...

Προβλήματα
Φωτοφοβία... Το ξέρουμε όλοι. Ακόμα και με γυαλιά για οξυγονοκόλληση, είναι δύσκολο να βγω στον ήλιο, ενώ η οδήγηση το βράδυ, με τα φώτα των άλλων αυτοκινήτων να με χτυπάνε στα μάτια, θέλει πολύ μεγάλη αυτοσυγκέντρωση. Επίσης με ενοχλούν πολύ οι μεγάλες αντιθέσεις στο φωτισμό. Για παράδειγμα, τηλεόραση σε σκοτεινό δωμάτιο, ή τα φώτα των απέναντι αυτοκινήτων σε σκοτεινούς δρόμους. Το σινεμά δε, είναι μεγάλο ρίσκο...

Κούραση. μετά από 8-10 ώρες, ειδικά όταν είμαι στη δουλειά όπου είμαι συνεχώς στον υπολογιστή, καταλαβαίνω ότι ο φακός στο δεξί μάτι δεν πατάει πολύ καλά, και η όραση μου θολώνει κάπως. Η κατάσταση βελτιώνεται με αυτές τις refresh, αλλά όχι εντελώς. Το σ/κ αποφεύγω να φοράω τους φακούς, για να ξεκουράζω τα μάτια μου, και νομίζω ότι βοηθάει αρκετά.

Δυστυχώς, όταν το μάτι ερεθιστεί, τότε η μόνη λύση για να έρθει στα ίσα του είναι να μην βάλω φακούς για 1-2 μέρες, πράγμα αδύνατο αν πρέπει να δουλέψω, με αποτέλεσμα αρκετές φορές να δουλεύω και να τρέχει το δάκρυ κορόμηλο...

Ελπίζω τώρα που χειμωνιάζει και θα έχει λιγότερο ήλιο, τα μάτια μου να ερεθίζονται λιγότερο, και να μην είμαι σαν το δράκουλα κάθε μέρα!

Σταύρος

Η Εξέλιξη Της Επέμβασης Που Έκανε Ο Δημήτρης.

Ο Δημήτρης μέσα στον Μάιο έκανε επέμβαση crosslinking. Τρεις μήνες μετά μας ενημερώνει για την εξέλιξη.


Καλησπέρα σε όλους,
τον Μά'ι'ο του 2008 υποβλήθηκα σε επέμβαση
CCL σε ιδιωτικό οφθαλμιατρίο της
Θεσσαλονίκης.
Πέρασαν σχεδόν τρείς μήνες απο την επέμβαση και
συγκεκριμένα στις 20/7/2008 επισκέφθηκα τον γιατρο μου στην
Θεσσαλονίκη και πάλι.
Να μπώ κατευθείαν στο "ψητό" με πολύ απλά λογια ο γιατρός μου είπε πως
η επέμβαση ήταν επιτυχής και σε σύγκριση με την πρώτη μου
κερατοτοπογραφία τα αποτελέσματα ήταν ενθαρρυντικά και πως η κατάσταση
του ματιού μου βελτιώθηκε αισθητά (δεξί μάτι) και πως βρισκόμαστε σε
πολύ καλό δρόμο (μου είπε και κάποια νούμερα αλλά δέν πολυκατάλαβα τι
εννοούσε) τα οποία έδειχναν την βελτίωση της κατάστασης.Όπως με
ενημέρωσε σύμφωνα με νέες έρευνες η κατάσταση του ματιού βελτιώνεται
ακόμα εώς και έξι μήνες μετά την επέμβαση και θα ήταν καλύτερα να κάνω
λίγο υπομονή ακόμα για να γίνει μία όσο γίνεται καλύτερη εφαρμογή
φακού επαφής μετά την πάροδο έξι μηνών απο την επέμβαση.Έτσι έκλεισα
λοιπόν ραντεβού στις 10/11/2008 για νέα εξέταση και επίσης να εξετασω
και το αριστερο μου μάτι και αναλόγως να πράξω.
Απο την πλευρά μου τώρα να πώ πως δέν κατάλαβα κάποια ιδιαίτερη
διαφορα στην όραση μου (πρακτικά τουλάχιστον) μετά την επέμβαση
(δηλαδή δεν μπορώ να πώ οτι βλέπω καλύτερα).
Από ότι μου έιπε ο γιατρός υπάρχουν κάτι φακοί επαφής που είναι
σκληροί στο κέντρο με μαλακό περίβλημα και πρσφέρουν πολύ καλή οπτική
οξύτητα και εφαρμόζονται σχετικά εύκολα.
Την κατάσταση την παλεύω ακόμα με γυαλιά μυωπίας αστγματισμού (συσταγή
Απρίλιος 2007)
Την ημέρα δεν μπορώ να πω οτι υπάρχει ιδιαίτερο πρόβλημα αλλά το βράδυ
δυσκολεύομαι στην οδήγηση στα πολλά και έντονα φώτα.

Αυτά απο εμένα,θα έχετε νέα μου σύντομα.

Ο Μάνος Έκανε Επάμβαση C3-R Στα Δυο Μάτια Και Περιγράφει..

Καλησπέρα παιδιά


Με λένε Μάνο και στο mail μου που είχε αναρτήσει ο Κώστας την 4η Ιουλιου είχα υποσχεθεί ότι θα ενημερώνω για την καταστασή μου.
Μετά από το πολύ μεγάλο σοκ όπου ένιωσα το κόσμο να χάνεται κάτω από τα πόδια μου όταν εμαθα για το κερατόκωνο,ξεκίνησε ο γολγοθάς των επισκέψεων σε ειδικούς στον κερατοειδή. Η κατασταση δεν ήταν η καλύτερη αλλα δεν ήταν και τόσο τραγική όσο μου είχαν περιγράψει στην αρχή.Όλοι συμφώνησαν ότι το πλεον ενδεδειγμένο λόγω του πάχους του κερατοειδή (περιπου 460 μικρά και στα δύο μάτια στο κέντρο) καθώς και η ηλικία μου (32) ήταν να κάνω την C3-R επέεμβαση. Αφού έψαξα μέσω της pubmed.com σε peer-review άρθρα (δηλαδή σε πολύ αξιόπιστα περιοδικά) για να μάθω για την επέμβαση και για να διασταυρωσω ότι ό,τι μου είχαν πει ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα αποφάσισα να τη κάνω. Έκανα το καλό μάτι στις 25/7 και το άλλο στις 5/9. Τη διαδικασία δεν τη περιγράφω αφού το έχουν κάνει άλλοι πιο πριν πολύ παραστατικά. Αυτο που θέλω να τονισω είναι ότι δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο από πλευράς ταλαιπωρίας ούτε κατά τη διάρκεια και για μένα ούτε μετεγχειρητικά. Το ένα μάτι 40 ημέρες μετά το χειρουργείο έχει μια μικρή θολούρα αλλά θα φύγει και αυτή όπως μου είπε ο γιατρός βοηθωντας το μάτι με τεχνητά δάκρυα.Τα αποτελέσματα δεν μπορούμε να τα ξέρουμε ακόμη και όπως μου είπαν θα μπορουμε να μιλήσουμε με σιγουριά μετά από μια πενταετία.Στη πλειψηφία των περιπτώσεων υπάρχει βελτίωση μέχρι και δύο βαθμούς αστιγματισμό ακόμα και 3 χρόνια μετά!
Κλείνωντας αυτό το mail θα ήθελα να ευχαριστήσω δημόσια το Κώστα διότι το ιστολόγιο αυτό είναι οδηγός, και παρηγορία για πάρα πολύ κόσμο. Υπόσχομαι να τα ξαναπούμε σύντομα.

Πρόταση.

Ο Greek πρότεινε σε ένα σχόλιο, να συγκεντρώσουμε τις εμπειρίες που έχουμε απο την χρήση των διαφόρων φακών επαφής που φοράμε κατα καιρούς και να τις παρουσιάσουμε σε ένα ομαδικό post.

Αν συμφωνείτε με την ιδέα, περιμένω τις εμπειρίες σας όσον αφορά τους τύπους των φακών που έχετε φορέσει κατα καιρούς ,τα προβλήματα εφαρμογής που αντιμετωπίσατε, όπως και να μας πείτε τι είδους φακός είναι αυτός που σας βόλεψε. Το κόστος απόκτησης θα ήταν μια καλή πληροφορία, όπως και το ποσό που κάλυψε η ασφάλεια.

Περιμένω mail σας στο serseris@gmail.com

Group Στο Facebook

Ο φίλος gatoulis το πρότεινε και ιδού!
Άνοιξα κι ένα γρουπ στο Facebook για όσους θέλουν να γνωριστούμε και απο εκεί.
Την σελίδα θα την βρείτε εδώ.

Η δημιουργία της εν λόγω σελίδας δεν ακυρώνει σε καμμιά περίπτωση την ύπαρξη του blog και της πολύ καλής παρέας που έχουμε δημιουργήσει.

Αν γουστάρετε σας περιμένω και στο group του Facebook. Αν πάλι η ιδέα σας φαίνεται χαζή, ας είμαι το μοναδικό member του group :)
Καλή καρδιά.

Τα λέμε
Κώστας

Πως...Ζεις Μετά Την Εγχείρηση

Ο Ηλίας έγραψε ένα πολύ ενδιαφέρον σχόλιο στην προηγούμενη ανάρτηση σχετικά με την μετεγχειρητική πορεία μιας μεταμόσχευσης.
Για να μην χαθεί το κείμενο μέσα στα σχόλια, σας το παρουσιάζω ως νέο post.
Ιδού λοιπόν:


...Στην δική μας λοιπόν περίπτωση που δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική η κατάσταση μετά την μεταμόσχευση έχει ως εξής (τουλάχιστον όσον αφορά τις προσωπικές μου εμπειρίες).
Στην αρχή μαθαίνει ο οργανισμός να βλέπει καλά έστω και με ένα μάτι καθώς η όραση από το εγχειρησμένο μάτι είναι σημαντικά μειωμένη. Ενδεικτικά θα σου πω πως η μέτρηση της όρασης τις πρώτες μετεγχειρητικές ημέρες γίνεται με μέτρηση δακτύλων σε απόσταση ενός μέτρου.
Στη συνέχεια, με την πάροδο των πρώτων μηνών, η όραση βελτιώνεται πάρα πολύ αργά σε σημείο που δεν γίνεται εύκολα αντιληπτή, η βελτίωση αυτή, ούτε από εσένα τον ίδιο. Συγκεκριμένα συνειδητοποιείς πως βλέπεις καλύτερα σήμερα από ότι ένα μήνα πριν. Δεν είναι δηλαδή αντιληπτή η βελτίωση μέρα με την μέρα.
Αφού συμπληρώσεις σχεδόν ένα χρόνο από την επέμβαση (ο χρόνος εξαρτάται από την πορεία του κάθε ασθενούς) αρχίζει η αφαίρεση ραμμάτων με τέτοια σειρά, κατά την κρίση του γιατρού, ώστε να ελαττωθεί όσο γίνεται ο αστιγματισμός που δημιουργήθηκε εξαιτίας των ραμμάτων. Η αφαίρεση συνεχίζεται σταδιακά μέχρι να αφαιρεθούν όλα τα ράμματα οπότε και σταθεροποιείται η όραση του ματιού.
Όσον αφορά τους πόνους από την επέμβαση, οι πρώτες 2 μέρες ήταν αρκετά δύσκολες για εμένα, από εκεί και έπειτα είχα αρκετές μικροενοχλήσεις οι οποίες αραίωσαν με τον καιρό μέχρι σήμερα που κατά τη μεγαλύτερη διάρκεια της ημέρας ξεχνώ ότι έχω κάνει μεταμόσχευση. Οι ενοχλήσεις αυτές είναι στην αρχή πόνος και φωτοφοβία. Συγκεκριμένα δεν μπορούσα να ανεχτώ τις πρώτες μέρες ούτε τη λάμψη του Ήλιου πίσω από τις χοντρές κουρτίνες του νοσοκομείου παρά περίμενα να νυχτώσει για να αρχίσω να κυκλοφορώ αποφεύγοντας και πάλι τα έντονα φωτισμένα σημεία του νοσοκομείου. Στη συνέχεια παρέμεινε ένας ελαφρότερος και εύκολα ανεκτός πόνος σε κάποιες στιγμές τις ημέρας και κάποιες φορές η αίσθηση σκουπιδιού κυρίως λόγω των ραμμάτων.
Σήμερα έχει απομείνει μόνο μία αίσθηση ξηρότητας κυρίως μετά το πρωινό ξύπνημα και σε χώρους με έντονο κλιματισμό. Καθ'όλη την μετεγχειρητική περίοδο μεγάλη ανακούφιση προσφέρει η συστηματική χρήση (σε μένα ανά μία ώρα) τεχνητών δακρύων (refresh). Το βράδυ επειδή δεν είναι δυνατή η χρήση τεχνητών δακρύων ενώ κοιμάσαι ενσταλλάζεις gel πριν ξαπλώσεις ώστε να ενυδατώνεται το μόσχευμα κατα τη διάρκεια του ύπνου.
Ακόμη θέλω να προσθέσω πως το μάτι μετά την επέμβαση θα είναι πολύ κόκκινο γεγονός που θα υποχωρήσει μέσα σε περίπου έναν μήνα. Επιπρόσθετα, πέρα από τα τεχνητά δάκρυα, θα σου δώθούν επιπλέον σταγόνες που θα χρησιμοποιείς αρχικά αρκετές φορές την ημέρα (εγώ 6 φορές) και σιγά σιγά θα ελαττώνεις (σήμερα εγώ μέρα παρα μέρα). Οι σταγόνες αυτές είναι κορτιζονούχες (π.χ. Tobradex, FML κλπ.) ώστε να εμποδίζεται πιθανή απόρριψη μοσχεύματος. Ωστόσο αυτές είναι δυνατόν να έχουν κάποιες παρενέργειες όπως η αύξηση της ενδοφθάλμιας πίεσης (όπως συνέβει σε μένα) οπότε σου δίνονται επιπλέον σταγόνες (π.χ. Temserin, Cosopt, Alphagan κλπ.) προκειμένου να την ρυθμίζεις (την πίεση) σε επιτρεπτά επίπεδα (περίπου 14).
Όμως, σε αντίφαση με όλα τα παραπάνω, και αφού κυλήσει ο χρόνος μετά την επέμβαση, η ζωή σου επανέρχεται στα φυσιολογικά της επίπεδα. Κανείς τριγύρω δεν αντιλαμβάνεται ότι έχεις κάνει μια τόσο σοβαρή επέμβαση και μπορείς πλέον να συμμετέχεις σε πολλές δραστηριότητες χωρίς να διαφέρεις σε τίποτα από τους άλλους.
Συγκεκριμένα, στον ένα μήνα μετά τη επέμβαση μπορείς να οδηγείς κανονικά, να βγαίνεις έξω και να συναναστρέφεσαι με τον κόσμο και τους φίλους σου όπως πρώτα. Η μόνη διαφορά είναι πως στην αρχή δεν πρέπει να σκύβεις και να σηκώνεις βάρη ενώ αργότερα αποφεύγεις οποιαδήποτε δραστηριότητα μπορεί να θέσει το μάτι σου σε κίνδυνο χωρίς όμως να στερείσαι τις χαρές της ζωής, όπως ο υπόλοιπος κόσμος.
Φυσικά όπου πας, μεταφέρεις μαζί σου τις σταγόνες σου τις οποίες θα μάθεις να ενσταλλάζεις σε χρόνο dt χωρίς να γίνεσαι εύκολα αντιληπτός από τους άλλους. Όχι ότι αν σε αντιληφθούν θα είναι πρόβλημα απλά θα εξοικειωθείς τόσο πολύ με τη χρήση τους που θα το κάνεις, τις περισσότερες φορές, εντελώς μηχανικά και πάρα πολύ γρήγορα. Εκτός αυτού, αν το μάτι σου μετά την επέμβαση φτάσει στο σημείο να βλέπει καλά (με τη βοήθεια φακού-γυαλιών ή μη) τότε πλέον θα έχεις πετύχει πραγματικά το επιθυμητό αποτέλεσμα καθώς θα βλέπεις πολύ καλά και με τα 2 μάτια...

Η Ιστορία του Χρήστου.

Kαλησπερα και συγχαρητηρια για το μπλογκ,

Ειμαι σχεδον 20 χρονων και διεγνωσα τον κερατόκωνο πριν από περιπου 2 χρόνια,είναι σχεδον σιγουρο όμως ότι τον είχα από τα 16,καθως από τοτε αντιμετώπιζα μικρες δυσκολίες στην οραση.Δυστυχώς διαβαζοντας τις ιστοριες των περισσοτερων,απογοητευτηκα,καθώς διαπιστωσα ότι η κατασταση μου είναι πολύ ασχημη.Αναλυτικότερα στα 18 μου εβαλα ημίσκληρους φακους με αποτελεσμα 9/10 στο αριστερο και 6/10 στο δεξι.Για περιπου 8 μηνες δεν αντιμετώπισα ιδιαιτερες δυσκολιες εκτος από τα κλασσικα προβληματα που αντιμετωπιζει ο καθενας μας,καθώς είναι αναγκασμενος να φοραει φακους σχεδον ολη την ημερα.Ενα πρωινο ο δεξης φακος μου πεταχτηκε από το ματι. Πηγαινοντας από τον οπτικο για να τον ξαναπαραγγειλω διαπιστωσαμε ότι στην καλυτερη εβγαζα οραση 3/10(με φακο),ενώ όταν εγω ο ιδιος «δοκιμαζα» το δεξι χωρις φακο,δεν μπορουσα να διακρινω σχεδον τπτ.Οι πρωτες διαγνωσεις από γιατρους στη Θεσσαλονικη οπου σπουδαζω ηταν αμεση μεταμοσχευση στο δεξι,καθως υπηρχε κινδυνος ριξης,επειδη ειχε λεπτυνει ο κερατοειδης παρα πολυ και επεμβαση ριβοφλαβινης στο αριστερο το καλο μου ματι, που το παχος του ηταν 440.Δεν σας κρυβω ότι τρομοκρατηθηκα,καθως μου επεσα σαν κεραμιδα.Επισκεπτόμενος γιατρους στην Αθήνα μου ειπαν ότι η κατασταση είναι αρκετη προχωρημενη,αλλα με ηρεμησαν λέγοντας οτι δεν υπαρχει κανενας κινδυνος να χαθει το ματι,καθως και στην χειροτερη να υπαρξει ρηξη, υπαρχει η λυση της μεταμοσχευσης .Επιπλέον μου προτειναν να δοκιμασω ημισκληρους φακους με μαλακο περιβλημα.Τα αποτελεσματα ηταν πολύ θετικα καθως απεκτησα στο αριστερο μου ματι οραση 9/10(ειχε πεσει στο 8/10 μεσα σε 8 μηνες) και στο «καταδικασμενο» δεξι 6/10-7/10!!!!Την επεμβαση ριβοφλαβινης ο γιατρος μου ειπε να περιμενουμε να δουμε πως θα εξελιχθει η κατασταση και κρινωντας θα κινηθουμε.Δυστυχως όμως η εξελιξη της νοσου συνεχισε να είναι ραγδαια και ουσιαστικα ο δεξής φακος αχρηστευτηκε μεσα σε 4-5 μηνες.Το δε χειροτερα από ολα ηταν και το αριστερο χειροτερευσε και επεσε το παχος κατω από το 400 που είναι το οριο για την επεμβαση C3-R.Επεσα από τα συνεφα,ουτε και οι γιατροι περιμεναν τοσο ραγδαια εξελιξη.Υποβληθηκα στο αριστερο αρον αρον με παχος 390 σε επεμβαση ριβοφλαβινης πριν από 1 μηνα .Πιστευω ότι το ματι μου τωρα εχει συνελθει εντελως και περιμενω ανυπομονησια να εφαρμοσω φακο.Ολον αυτό τον καιρο χρησιμοποιω το δεξι ματι που δεν βλεπει τιποτα χωρις φακο και με φακο 2/10.Σε 1,5 μηνα αφου ερθει ο φακος για το αριστερο.(από ΗΠΑ) θα υποβληθω σε μεταμοσχευση κερατοειδους στο δεξι..Μπορειτε να καταλαβατε σε τι κατασταση βρισκομαι.Οσον αφορα την καθημερονοτητα μου είναι παρα πολύ δυσκολη,εκδρομες,ταξιδια,ξενυχτια, εξοδοι,πανεπιστημιο,φοιτητικη ζωη στα εικοσι χρονια μου εχουν διαγραφει εντελως και το μονο που κανω είναι υπομονη.Ειστε πολύ τυχεροι που ο κερατοκωνος σε σας ειχε αργη εξελιξη και μπορειτε να ζειτε εστω και με δυσκολιες μια φυσιολογικη ζωη,πραγμα που για μενα είναι αδυνατον.Πρεπει όμως να ειμαστε αισιοδοξοι και να μην ξεχναμε ότι ο κερατοκωνος είναι πταισμα μπροστα σε ασθενειες που αντιμετωπιζουν καθημερινα πολλοι συνάνθρωποι μας...αυτά εν ολιγοις,θα επανελθω μετα την μεταμοσχευση.